Awatar Wiki
Advertisement
White jade
Rozkoszna herbatka czy śmiertelna trucizna…?
Tytuł artykułu lub jego treść pochodzą ze źródeł, które nie zostały oficjalnie przetłumaczone na język polski.

Pierwszy Władca Ognia (…) wymierzył sprawiedliwość watażkom i zapoczątkował erę długotrwałego pokoju.

Kemurikage do Awatara Aanga o zjednoczeniu Wysp Ognia[1].

Wojny o zjednoczenie Wysp Ognia były serią zbrojnych konfliktów na podzielonym archipelagu Wysp Ognia toczonych przez pierwszego Władcę Ognia przeciwko watażkom. Jego zwycięstwo zaowocowało zjednoczeniem Wysp Ognia i stworzeniem podwalin pod utworzenie Narodu Ognia[1].

Preludium[]

Fire Islands warlords fighting

Watażkowie Wysp Ognia nieustannie walczyli o ziemię i dominację.

Po zamknięciu portali duchowych przez Awatara Wana, społeczeństwo ludzi przeszło w erę naznaczoną wewnętrznymi konfliktami i wojnami[2], co ostatecznie skutkowało ich migracją na Wyspy Ognia. Zakładając osady na całym archipelagu, ludzie stopniowo budowali wioski pośród różnorodnych krajobrazów. Z biegiem czasu pojawili się watażkowie, którzy zaczęli toczyć między sobą wojny o zasoby i kontrolę nad terytoriami. Zwykli ludzie znaleźli się w centrum konfliktów, zamieszkując osady kontrolowane przez różnych watażków, z czego niektórzy zaczęli pobierać daniny w celu wsparcia swoich działań wojennych[1][3]. Wiele reżimów watażków kontrolowało poszczególne wyspy[3].

Historia[]

W pewnym momencie do władzy doszedł watażka, który znacznie przewyższył wszystkich pozostałych: Toz. Pomimo brutalności i tyrańskich rządów jego reżim osiągnął niezwykłą siłę i wpływy[3][4].

Któregoś roku pewna wioska odmówiła złożenia hołdu Tozowi, co skłoniło go do uprowadzenia z niej dzieci w ramach kary. Dzieci nigdy więcej nienwidziano, a ich matki, trawione smutkiem, umarły. Wkrótce potem dusze tych matek powróciły do świata śmiertelników jako mroczne duchy znane jako Kemurikage i nawiedzały watażków za ich zbrodnie. W odwecie Kemurikage uprowadzały dzieci watażków, karząc ich za wszystkie zbrodnie. Wielu przerażonych wojowników zaczęło opuszczać swoich wodzów; spowodowało to upadek reżimu Toza, a także osłabienie kilku innych władców na Wyspach Ognia[1]. Choć dominacja Toza była krótkotrwała, pobudziła ona aspiracje innych watażków do osiągnięcia podobnego statusu, a każdy z nich żywił ambicje skonsolidowania swojej władzy nad całym obszarem Wysp Ognia[4].

W końcu wyłonił się jeden przywódca, któremu udało się pokonać wszystkich watażków i postawić ich przed wymiarem sprawiedliwości. Później zjednoczył on Wyspy Ognia w jedno państwo i ostatecznie stał się znany jako pierwszy Władca Ognia[1], duchowy przywódca Mędrców Ognia[5], potomków mędrców Bhanti[6]. Pierwszy Władca Ognia pozwolił rodzinom wielu watażków zachować kontrolę nad swoimi terytoriami, ponieważ wielu z nich miało wpływowych i lojalnych zwolenników. W rezultacie rodzinom tym przyznano pewną autonomię, a także pozwolono na utrzymanie oddziałów domowych[3][7].

Następstwa[]

Pierwszy Władca Ognia zapoczątkował długotrwałą erę pokoju i zlikwidował dominującą strukturę watażków, co w konsekwencji doprowadziło do osłabienia smutku, który dotknął Kemurikage. W rezultacie mroczne duchy wycofały się do świata duchów i przestały nawiedzać ludzkość[1], pomimo licznych legend, które utrzymały się przez stulecia w Narodzie Ognia[8]. Potomkowie watażków ostatecznie stali się szlacheckimi klanami[3]. Ponieważ jednak klany utrzymywały prywatne armie, nadal wdawały się w sporadyczne krwawe konflikty. W rezultacie w nowo zjednoczonym narodzie nadal dochodziło do przemocy na niewielką skalę[3][7].

Po jego śmierci pierwszy Władca Ognia został pochowany w krypcie w Katakumbach Smoczej Kości[1]. W pewnym momencie Władca Ognia oddzielił się od Mędrców Ognia, zachowując jednocześnie władzę polityczną, zmieniając rząd Narodu Ognia z przywództwa religijnego na monarchię absolutną rządzoną przez rodzinę królewską[5]. Armia Ognia została utworzona przez Władców Ognia w celu utrzymywania kontroli nad szlacheckimi klanami. Jednak z biegiem czasu niektóre klany stały się niezwykle potężne, a ich siła militarna przewyższyła nawet Armię Ognia[9]. Ukryta niestabilność Narodu Ognia spowodowała powtarzające się okresy intensywnej przemocy i wojen domowych, takich jak za panowania Władca Ognia Yosor[3]. W 295 p.Z. Władca Ognia Zoryu zainicjował projekt, którego celem było przekształcenie Narodu Ognia w autokratyczny reżim poprzez fragmentację potężnych klanów[7]. Ta polityka przyniosła sukces do czasów Władcy Ognia Sozina[1].

Zuko, Aang, Kei Lo, and Mai in the Dragonbone Catacombs

Awatar Aang i jego przyjaciele zbadali Katakumby Smoczej Kości, aby dowiedzieć się o pochodzeniu Kemurikage.

Zjednoczenie Wysp Ognia ostatecznie odeszło w zapomnienie, szczególnie podczas wojny stuletniej, kiedy to Władca Ognia Sozin zapieczętował większość Katakumb Smoczej Kości, gdzie przechowywano obszerne kroniki z historii Narodu Ognia. W 102 o.Z. Awatar Aang, Władca Ognia Zuko, Mai i Kei Lo zbadali katakumby, aby dowiedzieć się o pochodzeniu Kemurikage. W trakcie tego pojawił się prawdziwy duch Kemurikage, która opowiedziała historię o Tozie i zjednoczeniu Narodu Ognia[1].

Wystąpienia[]

Powieści graficzne[]

  • Smoke and Shadow Part Two

Chronicles of the Avatar[]

Ciekawostki[]

  • Zbroje noszone przez żołnierzy pierwszego Władcy Ognia bardzo przypominają zbroje wojowników z okresu Yayoi, epoki, podczas której wyłoniły się pierwsze znane japońskie królestwa. Chociaż zjednoczenie Japonii w ramach jednego królestwa zaczęło następować dopiero w okresie Kofun, kiedy Japonia zainspirowała się ideą scentralizowanego państwa z Chin.
  • Ludzie z ery watażków na Wyspach Ognia wzorowani byli na Ajnach, rdzennym ludzie północnej części Wysp Japońskich, regionu zarządzanego dziś przez Japonię i Rosję[10]. Powszechnym błędnym przekonaniem na temat Ajnów jest to, że są reprezentatywnymi przedstawicielami ludu z okresu Jomon, populacji zamieszkującej Japonię przed okresem Yayoi. W rzeczywistości Jomonowie nie byli pojedynczą grupą etniczną ani genetycznie jednorodną, ​​a Ajnowie pochodzą jedynie od ludu Hokkaido Jomon.

Przypisy

  1. 1,0 1,1 1,2 1,3 1,4 1,5 1,6 1,7 1,8 Komiks „Smoke and Shadow Part Two”.
  2. Legenda Korry”, Księga II: Duchy, rozdział 8. „Początki, część 2” (20/52).
  3. 3,0 3,1 3,2 3,3 3,4 3,5 3,6 Powieść „The Shadow of Kyoshi”, rozdział 5. „Cultural Diplomacy”.
  4. 4,0 4,1 Powieść „The Shadow of Kyoshi”, rozdział 19. „The Companion”.
  5. 5,0 5,1 The Lost Scrolls: Fire”, s. 177..
  6. K207 „Beginnings: part 1”, Przesłanka (PDF) (21.05.2014). Źródło: 24 maja 2014 r.
  7. 7,0 7,1 7,2 Powieść „The Shadow of Kyoshi”, epilog.
  8. Komiks „Smoke and Shadow Part One”.
  9. Powieść „The Shadow of Kyoshi”, rozdział 8. „Ancient History”.
  10. Komiks Smoke and Shadow Library Edition.
Advertisement