Awatar Wiki
Advertisement
Neutralny
White jade
Rozkoszna herbatka czy śmiertelna trucizna…?
Tytuł artykułu lub jego treść pochodzą ze źródeł, które nie zostały oficjalnie przetłumaczone na język polski.

Piąty Naród był etnicznie zróżnicowaną frakcją piratów, która od pokoleń przemierzała południowe i wschodnie morza Królestwa Ziemi. Składali się z magów wody, magów ognia i niemagów i twierdzili, że przekraczają granice etniczne i społeczne. Choć zdominowany przez ludzi pochodzących z Plemienia Wody, Piąty Naród miał odrębną kulturę i zwyczaje i istniał przez kilka pokoleń jako niezależni ludzie. U szczytu swojej potęgi pod rządami Tagaki Piąty Naród był najpotężniejszą grupą piratów na świecie.

Piraci zostali ostatecznie pokonani w konfrontacji z Awatar Kyoshi, a większość z nich została zabita lub schwytana. Kilka rozproszonych grup ocalałych nadal przemierzało morza, ścigane przez Kyoshi i Marynarkę Ognia. W kolejnych stuleciach Piąty Naród przestał funkcjonować jako zwarta siła. Jednakże pozostał dobrze zapamiętany wśród międzynarodowych korsarzy, a niektóre rodziny nadal uważały swoje pochodzenie z Piątego Narodu za źródło dumy i prestiżu.

Historia[]

Wczesna historia i dowództwo Tuloka[]

Piąty Naród był długoletnią grupą piratów. Tradycyjnie zlokalizowana na Morzu Wschodnim, istniała tak długo, że przestała być jedynie grupą przestępczą i stała się odrębną grupą ludzi o własnej kulturze, chociaż wielu z nich pochodziło z Południowego Plemienia Wody[1]. W pewnym momencie przywództwo piratów przeszło w ręce rodziny pochodzącej z Południowego Plemienia Wody, z której wyłoniło się kilka pokoleń dowódców. Awatar Yangchen podpisał traktat z jednym z tych pirackich władców, zapewniając, że korsarze pozostaną na Morzu Wschodnim i nie zaatakują wybrzeża południowego Królestwa Ziemi. Piąty Naród honorował traktat przez trzy pokolenia, ale kiedy Awatar Kuruk zmarł w 312 p.Z. i przez siedem lat nie odnaleziono nowego Awatara, piraci na całym świecie stali się odważniejsi w swoich najazdach[2]. W konsekwencji jeden z dowódców Piątego Narodu[1], Tulok, zaczął napadać na południowe Królestwo Ziemi wbrew traktatowi podpisanemu przez jego dziadka. Jeden z przyjaciół Kuruka, Jianzhu, spotkał się z Tulokiem, aby przekonać go, aby zaprzestał ataków i dotrzymał obietnicy swego przodka, ale zamiast tego władca piratów wyśmiał go[2].

Fifth Nation propaganda pamphlet

Piąty Naród wydał broszury propagandowe, aby przyciągnąć nowych członków.

Wkrótce potem naczelny dowódca Piątego Narodu, ojciec Tuloka, zdecydował się rozpocząć wyprawę na morza zachodnie. Zabrał ze sobą całą rodzinę i dużą flotę odłamów. Gdy piraci okrążyli południowy kraniec Królestwa Ziemi, napotkali mistrza magii powietrza Kelsanga, który przywołał burzę, aby ich powstrzymać. Burza przerodziła się w straszliwy tajfun i zniszczyła większość floty odłamów, zabijając ojca i braci Tuloka, a także ciężko raniąc jego córkę Tagakę. W rezultacie Tulok stał się niekwestionowanym przywódcą Piątego Narodu, ale on i inni starsi piraci Piątego Narodu nadal bali się Kelsanga; od tego czasu nigdy więcej nie odważyli się opuścić Morza Wschodniego. Kiedy Tulok zmarł, przywództwo Piątego Narodu przeszło bez sprzeciwu na jego córkę Tagakę, ponieważ wszyscy potencjalni rywale z jej klanu zginęli podczas burzy Kelsanga[1].

Dojście do władzy Tagaki[]

Tagaka

Piąty Naród osiągnął apogeum swojej potęgi pod rządami Tagaki.

W przeciwieństwie do swojego ojca Tagaka była zdeterminowana poprowadzić swój lud do nowej wielkości. Początkowo próbowała rozszerzyć swoją flotę i zapewnić dominację Piątego Narodu na Morzu Wschodnim. Pod jej dowództwem grupa piratów pokonała wiele rywalizujących ze sobą flot pirackich, takich jak Blaknące Czerwone Diabły, i pokonała w bitwie flotę Królestwa Ziemi. Piąty Naród stał się najskuteczniejszą flotą piracką na świecie. Niemniej jednak piraci początkowo pozostawali na Morzu Wschodnim, mimo że było to mniej dochodowe łowisko niż morza zachodnie, w obawie przed ściągnięciem na siebie gniewu Kelsanga. Rozszerzyli jednak swoją działalność wokół bieguna południowego[1]. Mniejsze ekspedycje piratów Piątego Narodu odważyły ​​się jednak wędrować dalej, gdy siły dowodzone przez Taliriktuga zostały wysłane na zwiad do Yokoyi[3].

W 296 p.Z. Tagaka zdecydowała się przeprowadzić zakrojony na szeroką skalę nalot na Prowincje Zeizhou w nadziei na schwytanie stolarzy w celu rozszerzenia floty Piątego Narodu. Operacja zakończyła się sukcesem, ponieważ zniewolili ponad tysiąc ludzi, wyludniając cały odcinek brzegu[1][4], chociaż żaden z tych jeńców nie okazał się zdolnym stolarzem[1].

Upadek i rozbicie[]

Information icon Osobny artykuł: Upadek Piątego Narodu

W odpowiedzi na te śmiałe ataki Yun i jego zwolennicy skupili się na korsarzach. W tamtym czasie uważano, że Yun jest Awatarem i Tagaka postanowiła zwabić go w pułapkę. Jej celem było wzięcie Awatara jako zakładnika, zniszczenie jego zwolenników, a następnie zdobycie jego domu, Yokoyi w Królestwie Ziemi, w celu założenia głównej bazy morskiej z dostępem do lasów[1]. Niektórzy piraci Piątego Narodu zaczęli szukać Yokoyi, choć wkrótce zostali wypędzeni[3].

Jianzhu destroying Fifth Nation ships

Flota Piątego Narodu została zdziesiątkowana, najpierw przez Kyoshi, a następnie przez Jianzhu.

W międzyczasie Tagaka publicznie oświadczyła, że ​​chce podpisać nowy traktat z Awatarem, rzekomo w celu ograniczenia jej najazdów w zamian za pewne drobne ustępstwa. W tym celu spotkała się z Yunem i jego grupą na górze lodowej w pobliżu bieguna południowego. Chociaż wydawało się, że przyprowadziła tylko kilku piratów jako ochroniarzy, cała flota Piątego Narodu była ukryta w kilku pobliskich, mniejszych górach lodowych. W niespodziewanym ataku Tagaka i jej zwolennicy zdołali schwytać Yuna, obezwładnić większość jego towarzyszy i wysłać swoje statki, aby zaatakować Yokoyę. Piraci nie wiedzieli, że Yun tak naprawdę nie był Awatarem, tylko jego służąca i przyjaciółka, Kyoshi. Kyoshi stanęła twarzą w twarz z Tagaką i użyła magii ziemi wzmocnioną mocą Awatara, aby podnieść części dna morskiego, niszcząc większość floty Piątego Narodu. Wielu piratów zostało zmiażdżonych lub utonęło, ale niektórym statkom udało się ominąć nadchodzące skały bazaltu. Kilku magów wody na tonących statkach również zebrało się i doszło do zaciętej bitwy. Towarzysze Yuna zwyciężyli i zniszczyli jeszcze kilka statków, zmuszając większość ocalałych piratów do poddania się[1].

Niektórym piratom udało się uciec dzięki magom wody Piątego Narodu, którzy wykorzystali swoje zdolności, aby przyspieszyć z wrakami swoich statków i ocalałym niemagom, którzy trzymali się połamanych pozostałości statków[5]. Kilku piratom, takim jak grupa Taliriktuga, również udało się ukryć na górach lodowych i gruzach bitwy, czekając na późniejszą szansę na ucieczkę[3]. Większość Piątego Narodu została jednak zniszczona, a wielu korsarzy zostało schwytanych. Tagaka została następnie przetransportowana do więzień Królestwa Ziemi nad Jeziorem Laogai. W rezultacie Marynarka Ognia dokonała nalotu na pozostałe bazy Piątego Narodu i uwolniła przetrzymywanych tam cywilów. W rezultacie wierzono, że pozostałe części Piątego Narodu nie będą w stanie odbudować swoich sił i że naród piracki jako całość zostanie skutecznie wyeliminowany[5]. Pomimo tych operacji poszukiwania i niszczenia wiele skarbów Piątego Narodu pozostało dobrze ukrytych[3].

Resztki Piątego Narodu nadal przemierzały morza i próbowały zreorganizować się między końcem 296 p.Z. a początkiem 295 p.Z.. Te floty odłamów były celem Kyoshi podczas jednej z jej pierwszych oficjalnych misji jako Awatar. Jinpa zauważył później, że atak na pozostałości Piątego Narodu był „brutalną sprawą”[6]. Niektóre floty odłamów nadal przetrwały wojnę Kamelii i Peonii, przemierzając oceany w poszukiwaniu nagród, jak na przykład flota odłamów dowodzona przez Chukagnak. Floty nie były już zjednoczone jak kiedyś, a grupy piratów często rywalizowały ze sobą[7]. Niektórzy piraci nadal próbowali uwolnić Tagakę z Jeziora Laogai, aby odbudować naród[8].

Dziedzictwo[]

Pod koniec wojny stuletniej Piąty Naród najwyraźniej przestał działać jako spójna siła[3]. Chociaż istnienie Piątego Narodu i jego hańba pozostały dość dobrze znane[3], wiele szczegółów dotyczących historii i kultury narodu pirackiego stopniowo popadało w zapomnienie, nawet wśród badaczy zajmujących się tym tematem[3]. Niektórzy piraci, tacy jak Kiwaq, twierdzili, że pochodzą z Piątego Narodu[3], uważając się za prawowitych spadkobierców skarbów i kultury tej grupy[3]. Pochodzenie z Piątego Narodu zyskało także szacunek wśród międzynarodowych korsarzy, ponieważ siła piratów pozostała dobrze znana wśród przestępców[3].

Kultura[]

Fifth Nation tent inside

Pomimo silnych wpływów Południowego Plemienia Wody, Piąty Naród wykazywał wyjątkową kulturę, którą można było zaobserwować w przestrzeniach mieszkalnych piratów.

Członkowie Piątego Narodu uważali się za naród egalitarny, który przezwyciężył różnice między czterema narodami i traktował wszystkich rekrutów, którzy do nich dołączyli, jednakowo, niezależnie od ich pochodzenia etnicznego[3][7]. Grupa szerzyła nawet propagandę w tym celu, próbując przyciągnąć nowych członków, wskazując, że bogactwem należy dzielić się na podstawie zasług, a nie dziedzictwa[3]. Mimo to większość mieszkańców Piątego Narodu pochodziła z Południowego Plemienia Wody, a na ich kulturę duży wpływ miały zwyczaje Plemienia Wody. Obejmowało to korzystanie z typowych mieszkań i mebli Plemienia Wody, a także podobną kuchnię. Nawet ci z Północnego Plemienia Wody byli uważani za rzadkość w świecie piratów[7]. Niemniej jednak ich kultura zawierała unikalne elementy ze względu na ich piracką naturę, w której posiadali przedmioty zrabowane ze wszystkich narodów[1].

Chamber of Fortune in Icebound Labyrinth

Skarby zebrane przez piratów Piątego Narodu w Lodowym Labiryncie.

Chociaż Piąty Naród przedstawiał się jako społeczeństwo bez „żadnych awatarów, żadnych panów”[3], w swojej późniejszej historii był kierowany przez jedną dynastię[2]. Jej ostatnia dowódczyni, Tagaka, przyjęła nawet dla siebie tytuły szlacheckie i była szanowana przez swoich zwolenników z zapałem graniczącym z fanatyzmem[3]. I odwrotnie, status Tagaki nie był oparty głównie na jej pochodzeniu, ale na jej umiejętnościach[1], a ona nadal zapewniała pomniejszym flotom Piątego Narodu pewien stopień autonomii[9].

Co najmniej jedna grupa piratów Piątego Narodu zbudowała tajną podziemną bazę na wybrzeżu bieguna południowego. Baza ta, „Lodowy Labirynt”, obejmowała pomieszczenia mieszkalne, archiwum, pomieszczenie medytacyjne i skarbiec łupów. W archiwum piraci zebrali mapy, mapy gwiazd, kody, techniki tkania i zarejestrowane napady[3].

Niewolnictwo[]

Yun and Tagaka check the treaty

Niewolnica Piątego Narodu, Hua, pełniła funkcję skryby podczas rozmów o traktacie między Tagaką i Yunem.

W ostatnich latach Piątego Narodu na południowo-wschodnim wybrzeżu Królestwa Ziemi miały miejsce masowe porwania, a korsarze z Piątego Narodu zdecydowali się zniewolić ludność, zamiast ją bezpośrednio zabijać[4]. Porwanych wieśniaków zabrano do ukrytych baz korsarzy na Morzu Wschodnim, a kilku zostało osobistymi sługami Tagaki. Chociaż nie byli skuci łańcuchami ani skrępowani, Kyoshi zauważyła, że wykonywali swoje obowiązki w sposób zgarbiony lub niezdarny, jakby obawiali się o swoje życie. Innych zakładników wykorzystywano do określonych celów, na przykład jako osobistych skrybów, chociaż Piąty Naród tak naprawdę brał niewolników w nadziei na znalezienie porządnych stolarzy, którzy pomogliby im w budowie i konserwacji statków. Jeśli schwytana osoba nie była przydatna dla piratów, Tagaka nie miała żadnych skrupułów, by wymienić ją na inne przysługi, czego dowodem było to, że chętnie zgodziła się na żądanie Yuna uwolnienia wszystkich jeńców z Królestwa Ziemi, twierdząc, że i tak są bezużyteczni z powodu brak umiejętności stolarskich[1].

Każdy dowódca floty miał własną politykę dotyczącą niewolnictwa. Niektórzy, jak Chukagnak, nigdy nie zajmowali się tą praktyką, ale jako część Piątego Narodu wszyscy, którzy nie brali własnych niewolników, musieli pracować z tymi, którzy zniewalali innych.

Znani członkowie[]

  • Chukagnak
  • Kiwaq
  • Tagaka
  • Taliriktug
  • Tulok
  • Bracia Tuloka
  • Ojciec Tuloka
  • Dziadek Tuloka

Wystąpienia[]

Chronicles of the Avatar[]

Gry Awatara[]

Ciekawostki[]

  • Piąty Naród był luźno oparty na XVIII-wiecznej pirackiej flocie Ching Shih, a także czerpał inspirację z historii piratów w ogóle[10].
  • Porwanie przez Piąty Naród prawie tysiąca ludzi z wioski Królestwa Ziemi uznano wówczas za największy skoordynowany nalot piratów na południowo-wschodnie wybrzeże kontynentu Królestwa Ziemi od ponad stulecia[4].
  • W kryjówce Piątego Narodu w Lodowym Labiryncie pomieszczenie medytacyjne zostało ozdobione dużą metalową statuą. Posąg ten przypominał Awatara Ognia, który żył osiem pokoleń Awatarów przed Szeto[11].

Przypisy

  1. 1,00 1,01 1,02 1,03 1,04 1,05 1,06 1,07 1,08 1,09 1,10 Powieść „The Rise of Kyoshi”, rozdział 7. „The Iceberg”.
  2. 2,0 2,1 2,2 Powieść „The Rise of Kyoshi”, rozdział 1. „The Test”.
  3. 3,00 3,01 3,02 3,03 3,04 3,05 3,06 3,07 3,08 3,09 3,10 3,11 3,12 3,13 3,14 Avatar: Generations, Navigator Games oraz Square Enix Mobile London, 10 sierpnia 2022.
  4. 4,0 4,1 4,2 Powieść „The Rise of Kyoshi”, rozdział 3. „The Boy from Makapu”.
  5. 5,0 5,1 Powieść „The Rise of Kyoshi”, rozdział 8. „The Fracture”.
  6. Powieść „The Rise of Kyoshi”, rozdział 19. „The Beast”.
  7. 7,0 7,1 7,2 Magpie Games, gra fabularna „Avatar Legends: The Roleplaying Game” — podręcznik podstawowy, 2022, s. 43.
  8. Magpie Games, gra fabularna „Avatar Legends: The Roleplaying Game” — podręcznik podstawowy, 2022, s. 34.
  9. Magpie Games, gra fabularna „Avatar Legends: The Roleplaying Game” — podręcznik podstawowy, 2022, s. 264.
  10. Andrew Dyce (13 lipca 2019). Avatar: The Last Airbender Prequel Novel Tells 'The Rise of Kyoshi'. Ekranant. Źródło: 16 lipca 2019 r.
  11. The Legend of Korra—The Art of the Animated Series, Book Two: Spirits, s. 36.

Zobacz też[]

  • Piractwo w świecie Awatara
Advertisement