Awatar Wiki
Advertisement
Ten artykuł dotyczy najeźdźców z bieguna północnego. Jeżeli szukasz bandytów z Królestwa Ziemi, zobacz barbarzyńcy Gombo.

Barbarzyńcy to zorganizowana siła maruderów, którzy najechali na Północne Plemię Wody w 151 o.Z.. Stanowili potężne zagrożenie, ale zostali pokonani przez Tonraqa i jego żołnierzy[1].

Historia[]

Barbarzyńcy zostali wynajęci przez Unalaqa, by zaatakować stolicę Północnego Plemienia Wody, Agna Qel'a. Jego celem było doprowadzenie do sytuacji, w której Tonraq utraci prawa do odziedziczenia tytuły wodza Plemienia Wody. Unalaq poinformował najemników, że w przypadku zagrożenia mogą schronić się w świętym lesie duchów na biegunie północnym[2].

The destroyed northern spirit forest

Po nieudanym najeździe ocalali barbarzyńcy zostali schwytani przez wojsko Plemienia Wody.

Barbarzyńcy najechali na Agna Qel'a w roku 151 o.Z. podczas nieobecności generała Tonraqa i jego żołnierzy. Pomimo pierwotnych sukcesów najemnicy zostali przytłoczeni, kiedy wojsko powróciło i rozpoczęło kontratak. Ocalali barbarzyńcy szybko wycofali się do surowej tundry bieguna północnego, lecz byli stale ścigani przez Tonraqa. Wkrótce najeźdźcy zebrali się w świętym lesie, wierząc, że nie zostaną zaatakowani na uświęconej ziemi, zgodnie ze słowami Unalaqa. Zostali jednak zdradzeni, gdyż mężczyzna wiedział, że jego brat zaatakuje ich pomimo wszystko. Barbarzyńcy zostali pokonani i schwytani, lecz w trakcie walki oddział Tonraqa zniszczył doszczętnie święty las[1].

Ciekawostki[]

  • Barbarzyńcy nosili pancerze podobne do tych należących do wojska Narodu Ognia w 100 o.Z..
    • Przypominają także operatorów trebuszów, którzy, zbiegiem okoliczności, również uczestniczyli w inwazji na stolicę Północnego Plemienia Wody podczas wojny stuletniej.
  • Poza wojskiem Narodu Ognia barbarzyńcy to jedyna znana jednostka militarna, która była w stanie przedrzeć się przez potężną obronę Północnego Plemienia Wody.

Przypisy

  1. 1,0 1,1 Legenda Korry”, Księga II: Duchy, rozdział 2. „Południowe światła” (14/52).
  2. Legenda Korry”, Księga II: Duchy, rozdział 4. „Wojny domowe, część 2” (16/52).
Advertisement