Awatar Wiki
Advertisement
Firebending emblemFire Nation emblem
Ten artykuł dotyczy pojedynku magów ognia. Jeżeli szukasz gangu z Miasta Republiki, zobacz Triada Agni Kai. Jeśli szukasz pojedynku Zuko i Azuli, zobacz agni kai wspomagane Kometą Sozina.

Agni kai. Pojedynek ognia.

Porucznik Jee[1].
Zuko and Zhao Agni Kai

Zhao i Zuko stoczyli zaciekły pojedynek agni kai w roku 99 o.Z.

Agni kai to liczący sobie setki lat tradycyjny pojedynek magów ognia. Jest to walka o honor, a wygrywa się ją, oparzając swojego przeciwnika. Wynik agni kai wpływa na godność obu walczących. Celem tych pojedynków jest rozwiązywanie sporów, ale stanowią one także rozrywkę dla widzów takiego wydarzenia[2][3]. W Pałacu Królewskim w Narodzie Ognia znajduje się specjalna komnata do walk agni kai[1].

Wszyscy magowie ognia mogą wziąć udział w agni kai. Na pojedynek wyzwać można nawet Władcę Ognia, jednak zdarza się to rzadko, ponieważ władcy Narodu Ognia bardzo często należą do najbardziej potężnych magów ognia na świecie[3].

Przebieg

Zuko Agni Kai

Zuko zdjął swoje okrycie wierzchnie przed rozpoczęciem agni kai z Zhao.

Jeśli dwie osoby mają między sobą spór, jedna z nich może wyzwać drugą na agni kai. Gdy wyzwanie zostanie zaakceptowane, przeciwnicy udają się na oficjalną arenę do walk lub na dostępną wolną przestrzeń, na przykład rynek lub plac. Gdy ceremonia pojedynku rozpoczyna się, walczący ustawiają się plecami do siebie[4]. Następnie wstają, obracają się ku sobie, zrzucają wierzchnie okrycie ramion, które jest używane wyłącznie w walkach o oficjalnej naturze, jak na przykład pojedynki Zuko z Zhao[5] czy z Azulą[6]. W tradycyjnych walkach ognia mężczyźni walczą nago od pasa w górę. Agni kai rozpoczyna się, kiedy zabrzmi dźwięk gongu, a kończy się, kiedy jeden z uczestników oparzy drugiego[4].

Filozofia i kultura

Agni kai to starożytna tradycja Narodu Ognia. Pojedynki ognia odbywały się od setek lat. Jednakże taka walka to poważna sprawa i stanowi ostateczność, gdy wszystko inne zawiedzie lub nie wystarczy do rozstrzygnięcia konfliktu[3][2]. Agni kai niesie ze sobą pewną moc prawną, przynajmniej połowiczną, gdyż zwycięzca pojedynku automatycznie zwycięża także spór, o który uczestnicy zdecydowali się walczyć, niezależenie od tego, czy przegrany przeżył walkę, czy nie[2]. Przed koronowaniem Sozina agni kai rzadko kończyły się śmiercią, jednak pod nowym reżimem okazywanie litości pokonanemu przeciwnikowi stało się postrzegane jako słabość, a nie akt miłosierdzia lub hojności[2][5].

Jeśli walczący przegra odpowiednio ważne agni kai, będzie musiał czasem ogolić głowę na łyso, z wyjątkiem swojego koka, co jest symbolem pokory po przegranej[7]. Taką fryzurę miał książę Zuko przez kilka lat po przegranym pojedynku ze swoim ojcem, Władcą Ognia Ozaiem[8]. Jeśli agni kai odbyło się z powodu dysputy, przegrany musi przestrzegać umów, które zawarto przed rozpoczęciem walki[3].

W okresie pewnych świąt branie udziału w agni kai jest zakazane, ponieważ oparzenie innej osoby uważane jest za obrazę dla duchów. Zabroniono ich także podczas Festiwalu Szeto w 295 p.Z., nawet kiedy przewidywano nadchodzącą wojnę pomiędzy klanami Saowon i Keohso[9].

Znane pojedynki

W erze Kuruka na świecie panował pokój, dlatego często spędzał on swój wolny czas na poszukiwaniu przeciwników do pojedynkowania się, zarówno w świecie fizycznym, jak i świecie duchów[10]. W trakcie swoich poszukiwań mężczyzna wyzwał na pojedynek nieznajomego, zdezorientowanego wyzwaniem obywatela Narodu Ognia, który był w trakcie spaceru do sklepu[11]. Przyjaciółka Kuruka, Hei-Ran, była znana z wysokiej liczby osób zabitych w agni kai podczas jej kadencji jako dyrektorki Akademii Królewskiej dla Dziewcząt, w tym nawet swojej kuzynki[12].

Zuko begging his father

Zuko błagał swojego ojca o przebaczenie podczas ich agni kai.

Wieki później, na dwa i pół roku przed przebudzeniem Awatara Aanga w górze lodowej, trzynastoletni książę Zuko uczestniczył w spotkaniu wojennym ze swoim ojcem Ozaiem oraz stryjem, Iroh. Gdy generał Bujing zasugerował poświęcenie żyć młodych żołnierzy, by zwabić żołnierzy Królestwa Ziemi w pułapkę, chłopak zaprotestował, co skłoniło Ozaia do wyzwania swojego syna na agni kai, by rozstrzygnąć tę sprawę. Zuko błędnie założył, że będzie pojedynkować się z wojskowym, którego uraził, jednak w rzeczywistości miał stawić czoła swojemu ojcu; wypowiadając się przeciwko planom generała, tym samym obraził imię Władcy Ognia. Chłopak upadł na kolana i ręce, błagając go o wybaczenie i nie próbował nawet walczyć. Ozai odebrał to jako obrazę i znak hańbiącej słabości, dlatego oparzył twarz swojego syna i wkrótce po tym go wygnał. To agni kai zniesławiło Zuko w oczach jego ojca i całego Narodu Ognia[1].

Trzy lata później, Zuko i Zhao stoczyli agni kai w Porcie Ketu. Książę znacznie poprawił swoje umiejętności od swojego poprzedniego pojedynku i pokonał komandora, jednak nie zamierzał zadać ostatecznego ciosu. Zhao nie chciał się poddać i był gotów walczyć dalej, kiedy książę odwrócił się do niego plecami, jednak Iroh powstrzymał mężczyznę przed zaatakowaniem[5].

Kiedy Zuko i porucznik Jee pokłócili się o brak szacunku księcia do załogi jego okrętu, zamierzali się pojedynkować, jednak Iroh rozstrzygnął ich spór nim do tego doszło[1].

Comet-Enhanced Agni Kai

Zuko i Azula pojedynkowali się w agni kai o tytuł następnego Władcy Ognia.

Najbardziej znane agni kai odbyło się w 100 o.Z. podczas przelotu Komety Sozina, pomiędzy księciem Zuko i księżniczką Azulą. Podczas koronacji nastolatki jej brat zjawił się w pałacu, domagając się swojego prawa do korony. Azula wyzwała go wtedy na agni kai o tron Narodu Ognia.

Ze względu na Kometę Sozina wspomagającą ich magię ognia, a także obłęd Azuli, rodzeństwo przez jakiś czas tkwiło w impasie. Księżniczka wydawała się zdesperowana i oszalała w swoich atakach, podczas gdy Zuko pozostał czujny i spokojny. W trakcie pojedynku mocno ucierpiało ich otoczenie, które nie było przystosowane do tak potężnej odmiany magii ognia. Po długiej walce Azula zaatakowała błyskawicą osobę trzecią, Katarę, zamiast swojego przeciwnika. Zuko uchronił dziewczynę swoim ciałem, przekierowując błyskawicę swojej siostry w drugą stronę, jednak doznał przy tym poważnych ran, z powodu przeprowadzenia elektryczności blisko swojego serca. Katara zainterweniowała i udało jej się pokonać Azulę w pojedynku, przywiązując ją łańcuchami do odpływu deszczowego, zdobywając tym samym tytuł Władcy Ognia dla Zuko[6].

Ciekawostki

  • Tradycyjnie agni kai odbywa się o zachodzie słońca[13].
  • Termin „agni kai” został utworzony z dwóch istniejących słów[14]:
    1. Wyraz agniḥ (अग्निः) z sanskrytu oznacza ogień oraz bóstwo opiekujące się ogniem. Można go też odnaleźć w wielu innych indoirańskich językach.
    2. Wyraz kai (会, かい)[15] oznacza po japońsku „spotkanie”. Zazwyczaj stosowany jest dla spotkań oficjalnych, jednak może insynuować także spotkanie co najmniej dwóch osób.
  • Agni jest także podobne do łacińskiego ignis, które znaczy „zapalić”, „płonący” lub „ognisty”.
  • „Agni Kai” to tytuł utworu słyszanego w trakcie walki Zuko i Zhao.
  • W filmie „Ostatni władca wiatru” chłopiec, z którym rozmawiał Zuko, użył terminu „pojedynek agni kī” zamiast „agni kai”. W języku hindi można to zapisać jako अग्नि की डूएल्, co oznacza dosłownie „pojedynek ognia”.
  • Zuko uczestniczył we wszystkich trzech agni kai ukazanych w „Awatarze: Legendzie Aanga”: walczył ze swoim ojcem, Władcą Ognia Ozaiem[1]; admirałem Zhao[5], oraz księżniczką Azulą[6].
  • Tradycyjny ubiór mężczyzn podczas agni kai składa się z paska, spodni, dwóch pierścieni na ramiona; są oni także boso oraz nadzy od pasa w górę[5].
  • Człowiek Spalina zdobył swoją przerażającą reputację dzięki licznym i szybko kończonym agni kai[16].
  • W Mieście Republiki istnieje triada magów ognia nazwana po tym starożytnym pojedynku.

Przypisy

  1. 1,0 1,1 1,2 1,3 1,4 Awatar: Legenda Aanga”, Księga I: Woda, rozdział 12. „Sztorm” (12/61).
  2. 2,0 2,1 2,2 2,3 The Lost Lore of Avatar Aang (angielski), zarchiwizowana zawartość biblioteki online na temat serialu, The Lost Lore of Avatar Aang - Location: Agni Kai Chamber.
  3. 3,0 3,1 3,2 3,3 Magpie Games, gra fabularna „Avatar Legends: The Roleplaying Game” — podręcznik podstawowy, 2022, s. 25.
  4. 4,0 4,1 The Lost Lore of Avatar Aang (angielski), zarchiwizowana zawartość biblioteki online na temat serialu.
  5. 5,0 5,1 5,2 5,3 5,4 Awatar: Legenda Aanga”, Księga I: Woda, rozdział 3. „Południowa Świątynia Powietrza” (3/61).
  6. 6,0 6,1 6,2 Awatar: Legenda Aanga”, Księga III: Ogień, rozdział 20. „Kometa Sozina, część 3: Morze ognia” (60/61).
  7. Powieść „The Rise of Kyoshi”, rozdział 21. „Preparations”.
  8. Awatar: Legenda Aanga”, Księga III: Ogień, rozdział 12. „Zachodnia Świątynia Powietrza” (52/61).
  9. Powieść „The Shadow of Kyoshi”, rozdział 26. „Home Again”.
  10. The Lost Lore of Avatar Korra (angielski), zarchiwizowane informacje z gry przeglądarkowej „Welcome to Republic City”, Lost Lore of Avatar Korra - Avatar Kuruk.
  11. Gra przeglądarkowa i komiks „Escape from the Spirit World”, rozdział 3. – Avatar Kuruk.
  12. Powieść „The Rise of Kyoshi”, rozdział 7. „The Iceberg”.
  13. The Lost Scrolls: Fire”, s. 161 The Lost Scrolls Collection.
  14. Avatar Extras dla odcinka „Południowa Świątynia Powietrza”.
  15. Jisho (Web). Jisho.org. Opublikowano 24 grudnia 2017 r.
  16. Komentarze twórców dla odcinka „Plaża”.

Zobacz też

Advertisement